پسنديده‌اى دست از بدى بر ندارد ناچار بطور ناپسند از آن دست بردارد ، هر كس به نيازمندان در حال نشستگى نبخشد در حال ايستادگى از او دريغ دارند ، هر كس بناحق عزت بجويد خوار گردد ، هر كس با حق دشمنى كند خوار گردد هر كس فقه را بجويد با وقار گردد و هر كس بمردم بزرگى فروشد كوچك شود و هر كس خوب نشود ستايش نگردد . اى مردم مردن به از زبون زيستن است و جستن با سختى به از خفتن است ، حساب پيش از كيفر كشيدنست ، گور بهتر است از تهى دست بودن ، كورى بهتر است از بيشترى ديدنها ، روزگار روزى با تو است روزى بر زيان تو شكيبا باش بهر دو روز آزمايش مىشوى . اى مردم شگفت‌آور چيزى كه در انسانست دل اوست ، در دل است مايه‌هائى از حكمت و ضدهائى بر خلاف حكمت اگر اميدى برايش آشكارا شود طمعش خوار گردد ، اگر طمعش به جنبش آيد آز او را نابود كند ، اگر اختيارش را نوميدى گيرد افسوس او را ميكشد ، اگر خشم گريبان‌گيرش گردد آتش خشم بالا گيرد ، اگر با خوشنودى نيكبخت گردد خوددارى از زيانها را از دست دهد . اگر بيمى بوى رسد اندوه او را سرگرم نمايد ، اگر پر آسوده باشد فريب او را بربايد ، اگر نعمتى تازه بدست آورد عزتش را بگيرد ، اگر مالى بدست آورد او را سركش نمايد ، اگر تهى دستى فشارش دهد بلايش سرگرم نمايد ، اگر مصيبتى بوى رسد بيتابى رسوايش كند ، اگر گرسنگى كشد ناتوانى او را از پاى در آورد ، اگر در سيرى زياده روى كند شكم او را بفشار آورد پس هر كوتاهى و كمى به او زيان رساند و فساد بيش از اندازه براى اوست . اى مردم هر كس كندى كند خوار گردد ، هر كس بخشش كند بزرگ